Veda..

Geldiğim gün de yağmurluydun..
Ara da güneş açtın..
Sonra dondurdun bizi, hayatımda ilk defa -20 yi gördüm seninle..

Genelde bulutluydun..
Almanya'nın o durmadan ağlayan bulutları değildi ama, sulugöz değildi bunlar..

Şimdi bugün 17 Şubat 2006 günü, cuma sabahı beni geldiğim günkü gibi uğurluyorsun..
Yağmurlu havalar hep bi ayrılık, hüzün, yani duygusallık taşır zaten..

Şimdi bugün, ayrılık günü, inceden ağlıyorsun sanki..
Ağlamak yok..
Hem kimbilir belki birgün gelirim yine..