Leipzig'ten meraba..

Saat 20:59 bu postu yazmaya basladim. Umarim devamini getirebilirim cnku yaklasik 1 ay oluyor hicbirsey yazmayali..
17 Eylul saat 15.30 gibi Leipzig e indim. Ilk gun benim icin hayatimin en kotu gunlerinden biriydi. Zaten Frankfurt havalimanina ucak rotarli indi ve ben sbh 9 da ucmam gerekirken Leipzig e 5 saat havalimaninda o uykusuzlukla ve keyifsizlikle bir koltuga kivrilip bir dahaki ucagi bekledim. Neyse Leipzig havalimanina indigimde hava bulutlanmisti ve yagmur yagiyordu. Derken bi sanssizlik daha: Valizim gelmemisti. Hala Frankfurt'taydi. Aksam otele getiriceklerdi. Bir yandan iyi de oldu cnku 30 kilo valiz arti 2 el cantasi Leipzig yollarinda derbeder olurdum herelde.
Neyse havalimanindan atlayip bir trene Hauptbahnhof'a (tren gari) geldim. Ama nasil moralim bozuk dokunsalar aglicam. Neyse hostel'in web sayfasinda yazan sekilde bir S-Bahn a bindim ve dogru durakta indim. Ama ortada ne hostel var ne ona benzeyen bir sey. Sonra yakinlarda bir tiyatro binasi vardi orya girdim. Bok gibi hissediyorum ama. "Salak Senem, ne bok isin vardi aldin basini geldin buralara, kaybolursun iste smdi boyle"..
Tiyatro binasindaki gorevli amca bana cok acidi. Bana bir harita hediye etti. O haritanin uzerinde beraber o hostel'i aradik. Sonra amcamin aklina geldi "bu hostel boyle interrailcilerin genc ogrencilerin kaldigi bi yer mi?" dedi. Ve semsiyesini de alarak ve beni de onun altina alarak disari cikardi. Hostel a kadar goturdu beni. Vedalasirken "Du süsse, du kleine" diyerekten yanagimi oksadi amcam. Ben de ondaki bu baba sefkatine daha fazla dayanamayaraktan yanagina bir opucuk konduruverdim ve tesekkur ettim. Kendimi cok daha iyi hissediyordum.
Hostel e girdim. Ilk once kucuk bir bar gibi duzenlenmis bi yerden gectim. Nasil duman alti ortalik, muzik caliyor, boyle her milletten insan oturmus muhabbet ediyor. Reception odasina girdim. Cok guzel bir kiz var, ama belli ukalanin allahi.."Benim rezervasyonum vardi, iki arkadasim daha 2 saat sonra gelicekler" Neyse smdi diyaloglara girmiyim, ama teyzem su zamana kadar Almanya'da karsilastigim en nalet kizdi. Zaten moralim bok gibi girdim odaya, ben basla hungur hungur aglamaya.. Turkcell imi actirmisim yurtdisina ama dakkada 10-15 kontor fln iniyor. Annemi aradim zart kapandi telefon. Artik ölüyorum. Ben yasayamam burda diyorum donucem diyorum kendi kendime..Anneme zar zor mesaj cektim bana 500 kontor yukledi ama o da bitti 5 dakkada..Artik dibe batmisim yani..
Neyse yatsam uyumam biliyorum. Cok uykusuzum cok acim cok yorgunum ama kendimi mesgul edicek birseyler bulmaliyim.
Hauptbahnhof a gittim dolanirim biraz hem de Isil la erkek arki gelcek 2 saate onlari karsilarim. Ztn Mango ve Zara magazalarini gordum kendimi brz iyi hissettim. Hani "aa bunlar istanbul'da da var bi ortak noktamiz yani. Yani yabanci hissetmemek icin boktan da olsa iyi bir sebep:))" Neyse oturdum brz bi yerlerde, ama gozlerimden yaslar suzuluyor..Allahim diyorum ne kdr surer benim bu halim daha boyle. Surgune gonderilmis gibi hissettim. Oysa annemlerden ayrilirken gule oynaya lay lay lom ayrilmistim. Yanaklarina birer opucuk kondurmustum, bir de sikica sarilmistim, pass control den gectikten sonra bir de el sallamistim gulumseyerek..
Neyse Isil la Isvec'li sevgili Johan Ericsson geldiler. Onlari da aldim otele goturdum fln.
Uzatmaya gerek yok moralim yerine geldi. Erkenden uyurum derken Johan'in israrlariyla sehirde dolastik gece. Disarda cok guzel bir yemek yedik. Zaten cumartesi aksamiydi bizim Nevizade'ye benzer bir sokak var isil isil. Orda oturduk birseyler ictik. Keyfime diycek yoktu.
Bu Leipzig'teki ilk gunumdu. Bundan sonrasi hic kotu olmadi ztn.
Smdilik bu kdr yaziyorum. Gerisini elime firsat ve internet gectikce anlaticam.
Saat 21:28.. Ben bgn Oktoberfest'ten dondum cok yorgunum da:)..